صفحه اصلي > اخبار 
 


نسخه چاپي ارسال به دوست

بزرگداشت دکتر مرتضی مصفا
مراسم بزرگداشت مقام شامخ علمی دکتر مرتضی مصفا استاد پیشکسوت دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در دانشکده دندانپزشکی برگزار شد.

گالری

در این مراسم که جمعی از استادان پیشکسوت دندانپزشکی و اعضای هیأت علمی دانشکده دندانپزشکی و دانشجویان و علاقه‌مندان به استاد مصفا حضور داشتند 29 بهمن ماه 97 در تالار شهیدهدایت، دانشکده دندانپزشکی برگزار شد.

ابتدای مراسم، دکتر رکن رئیس دانشکده دندانپزشکی، ضمن خوش آمد گویی به مدعوین و میهمانان و همچنین موزه ملی تاریخ علوم پزشکی جهت برگزاری این مراسم،  از استاد مصفا به عنوان نیم قرن تجربه یاد کردند و ایشان را اسطوره پشت کار و تلاش در راه اعطلای دندانپزشکی نامیدند.

در ادامه مراسم دکتر جلیلی استاد پیشکسوت روانپزشکی، دکتر یزدی عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی ، دکتر نمازی رئیس موزه ملی تاریخ علوم پزشکی، دکتر دادمنش استاد پیشکسوت دندانپزشکی  سخنرانی کردند.

دکتر مصفا انسانی به تمام معنا والا و بی ادعا و بی توقع و به معنای واقعی مصفا هستند

 

خلاصه زندگینامه دکتر مصفا

دكتر مرتضي مصفا، متولد 1305 در شهر اصفهان بدنيا آمد. تحصيلات متوسطه خود را در آن شهر گذراند. در سال 1322 در دانشكده دندانپزشكي پذيرفته و در سال 1326 فارغ التحصيل شد. بعد از اتمام خدمت نظام وظيفه، در سال 1328 به عنوان هيأت علمي به استخدام دانشكده دندانپزشكي درآمد. ايشان در پست هايي همچون رياست درمانگاه و رياست بخش پروتز خدمات ارزنده اي ارائه نمود. مقالات متعددي در مجله دندانپزشكي به چاپ رسانده و كتابي در باره پروتز پارسيل، حاصل كار وي است

دكتر مصفا، بعد از طي مرحله دانشياري، به كسب مقام استادي نايل آمد. سرانجام در سال 1354 بازنشسته گرديد

اين گزارش حاكيست، استاد مصفا طي مصاحبه اي در مورد تاريخچه و تأسيس دانشكده دندانپزشكي با بياني شيوا، چنين اظهار داشت: تا سال 1302، مدرسه طب، داروسازي و وزارت معارف در ساختمان دارالفنون قرار داشت. در زمان ناصرالدين شاه، هايبنت سوئدي به سمت دندانساز استخدام و 35 سال در ايران ماند. حكومت هاي وقت، دندانسازاني از اروپا و امريكا استخدام مي كردند. بنابر پيشنهاد دكتر ملچارسكي لهستاني، دندانساز مخصوص دربار، از طرف دربار دستور تأسيس مدرسه دندانسازي، به اعتمادالدوله قره گزلو، وزير معارف وقت، داده شد و مدرسه دندانسازي در سال 1309 تأسيس گرديد. به پيشنهاد سليمان ميرزا، وزير معارف وقت، پارك اتابك متعلق به ظل السلطان پسر ناصرالدين شاه به مبلغ 39 هزار تومان خريداري و در نتيجه مدرسه طب، داروسازي و وزارت معارف، به محل جديد خيابان اكباتان منتقل گرديد كه دو اتاق و يك زيرزمين به مدرسه دندانسازي داده شد. سپس به علت كمبود جا، به ساختمان سعدالدوله واقع در چهار راه مخبرالدوله، بعداز آن هم به بيمارستان معتمد در خيابان آقا شيخ هادي و سرانجام، بعد از احداث دانشگاه فعلي، مدرسه طب، دواسازي و دندانسازي به آن مكان منتقل گرديد كه در تمام اين مدت، مدرسه دندانسازي وابسته به مدرسه طب بود، ولي از سال 1335 مستقل گرديد و در 26 بهمن 1322 مدرسه دندانسازي به دانشكده دندانپزشكي تغيير نام يافت.

از زمان تاسيس مدرسه دندانسازي در سال 1309 تا سال 1313 رياست آن با دكتر ملچارسكي و معاونت آن را دكتر محسن سياح برعهده داشت كه اين دو به همراه آشوت هارتونيان و شهريار سلامت كه هردو كارآموز بودند، هيأت علمي دانشكده محسوب مي شدند. دكتر محمود سياسي، دكتر حيدر سرخوش و دكتر حسن رياض بعد از اتمام تحصيلات در خارج از كشور و بازگشت به تهران، به عنوان دانشيار به استخدام دانشكده درآمدند كه در سال 1328 همين افراد معدود هيأت علمي دانشكده را تشكيل مي دادند

وي ادامه داد كه در سال تحصيلي 1314-1313 تعداد فارغ التحصيلان: 10 نفر، 1315-1314 تعداد فارغ التحصيلان: 9 نفر، 1316-1315 تعداد فارغ التحصيلان: 20 نفر، 1317-1316 تعداد فارغ التحصيلان: 10 نفر، 1318-1317 تعداد فارغ التحصيلان: 8 نفر بوده است

استاد پيشكسوت دانشگاه، در ابتدا شرط ورود به مدرسه دندانسازي را داشتن سيكل (كلاس 9) و دوره مدرسه را 3 سال، از سال 1318 ورودي با ديپلم كامل متوسطه و دوره 4 سال، در سال 1333 دوره 5 سال، از سال 1346 دوره مدرسه 6 سال، ذكر نمود كه از سال 1313 تا 1325، دكتر سياح سرپرست دانشكده بوده است. از سال 1325 تا 1330 دكتر حيدر سرخوش و از سال 1330 تا 1335 دكتر محمود سياسي سرپرستي دانشكده را داشتند. در سال 1335 در زمان رياست دانشگاهي دكتر منوچهر اقبال كه دانشكده مستقل گرديد تا سال 1347، رياست دانشكده برعهده دكتر محسن سياح بود. رياست دانشگاه در سال 1347، همزمان با انقلاب آموزشي رامسر، با پروفسور رضا بوده و دانشكده دندانپزشكي با 2 معاون آموزشي و اداري (دكتر اسماعيل يزدي و دكتر اصغر اشرفي) اداره مي گرديد. در سال 1350-1348 رياست دانشگاه، دكتر علي نقي عليخاني و رياست دانشكده دكتر اسماعيل يزدي بود. سرپرست دانشكده دندانپزشكي در سال 1352-1350، دكتر مرتضي معين زاده و از سال 1352 تا 1354 دكتر عمران بختياري، سال 1357- 1354 دكتر نيك زاد جاويد، بوده است. با شروع انقلاب در سال 1357، دانشگاه و دانشكده رييس نداشت و از طريق شوراي هماهنكي اداره مي شد. شوراي هماهنگي در تاريخ 16 اسفندماه 1357، دكتر پرويز بني كريم را به عنوان سرپرست موقت دانشكده برگزيدند. بعد از آن دكتر مهدي فرمند و سپس دكتر داود توسلي، تا قبل از انقلاب فرهنگي، رياست دانشكده را بر عهده داشتند. بعد از بازگشايي دانشگاه، دكتر فاضل به مدت 8 سال، دكتر اسماعيل پورهاشمي 5 سال، دكتر حسين دُرّريز، 2 سال، دكتر فرشته بقايي 8 سال و دكتر عباس منزوي تا اين اواخر بمدت 5 سال رياست دانشكده را بر عهده داشتند و سپس مجددا دكتر فاضل رياست دانشكده را بر عهده گرفته اند

دكتر مصفا، دعوت در كنگره ها را راهي جهت بهره گيري دانش آموختگان جوان از تجارب اساتيد باتجربه و پيشكسوت خواند و تلاش رياست دانشگاه در زمينه هاي علمي را ايثارگرانه دانست كه دانشگاه را همگام با دانشگاه هاي خارجي به پيش مي برد

 

خبر و عکس:سرور قادری

 






١٥:٤٦1397/11/29 / شماره خبر : ٨٥٠٧٣ / تعداد نمایش : 47